บทความนี้ ข้าพเจ้าเริ่มเขียน เมื่อตอนสาย ของวันที่ 1 มิ.ย.49 ซึ่งล่วงเข้าวันที่ 5 ของการเสียชีวิตของ อดีต ส.ส.กอบกุล นพอมรบดี

        จากการที่ทีมสอบสวนของตำรวจทั้งส่วนกลางและส่วนท้องถิ่น ได้ร่วมกันจับกลุ่มคนร้ายที่ลงมือสังหาร ส.ส.กอบกุลฯ ได้เมื่อวานนี้ (31 พ.ค.49) นับเป็นผลงานที่เยี่ยมยอดและรวดเร็ว โดยกลุ่มร้ายส่วนใหญ่ทำงานอยู่ในตลาดศรีเมือง ซึ่งเจ้าของคือ  นายนภินทร ศรีสรรพางค์  เรื่องราวต่างๆ ของกลุ่มคนร้าย ข้าพเจ้าขออนุญาต สรุปพอสังเขป  (ถึงเช้าวันนี้)  เพื่อให้ท่านผู้อ่านได้รับทราบ ดังนี้

         ผู้ที่อยู่ในรถโตโยต้า วีโก้ สีบรอนซ์ทอง ที่ใช้สังหาร

          1. นายอานนท์ พันรัตน์ (เอ็ม) เป็นผู้จัดการโต๊ะสนุกเกอร์ของสมาคมเกษตร ในตลาดศรีเมือง  ทำหน้าที่คนขับ

          2. นายอนันตศักดิ์ ศรีสวัสดิ์ (ต่าย ศรีเมือง,ส.ท.ต่าย)  ผู้จัดการฝ่ายการตลาด ตลาดกลางผักและผลไม้ศรีเมือง ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองราชบุรี (ส.ท.)  ถูกล่าวหาว่า เป็นผู้จ้างวาน/ผู้จัดหามือปืน/ผู้ชี้เป้า  และคืนนั้นนั่งไปกับคนขับรถ

          3. นายจำรณหรือจำลอง  อ่วมทอง  กำนัน ต.หนองกระเจ็ด อ.บ้านลาด จ. เพชรบุรี  ทำหน้าที่เป็น มือปืนสังหาร

          4. นายศุภฤกษ์ อ่วมทอง บุตรชายนายจำรณฯ  ทำหน้าที่เป็น  มือปืนสังหาร  

          ผู้ที่ถูกกล่าวหาร่วมอยู่ในทีมสังหาร

          5. นายสงัด พุ่มเพ็ง (สารวัตรเปี๊ยก)  อดีตสารวัตรกำนัน ต. เกาะพลับพลา ทำงานเป็นผู้ดูแลอยู่ในตลาดศรีเมือง ถูกซัดทอดว่า เป็นผู้จ้างวาน/ผู้ชี้เป้า/ผู้จัดหามือปืน และเป็นคนแจ้งความเคลื่อนไหวของ นางกอบกุลฯ ในคืนวันนั้น  แต่ปัจจุบัน นายสงัดฯ เสียชีวิตแล้ว เมื่อวานนี้ (31 พ.ค.49) จากการกินยาฆ่าตัวตาย โดยสถานที่เกิดเหตุเป็นบ้านของ นายพงศ์พัฒน์ นาคหนู (เภา ศรีเมือง) ผู้จัดการฝ่ายการค้าปลีกตลาดศรีเมือง ซึ่งตั้งอยู่ที่ ต.ท่าเคย อ.สวนผึ้ง

         นายสงัดฯ ได้เขียนจดหมายลาตายเอาไว้ สรุปสาระได้ว่า  "การสังหาร นางกอบกุล ในครั้งนี้ เขาเป็นคนทำเองคนเดียว  เนื่องจากแต่ก่อน เขาเคยช่วยเหลือนางกอบกุลฯ  แต่นางกอบกุลกลับหักหลังเขา และด่าว่าเขา   ฝากขอโทษถึง นายนภินทรฯ เจ้าของตลาดศรีเมืองด้วย ที่เขาทำอะไรแล้วไม่บอก"

          จากเหตุการณ์ที่ข้าพเจ้าได้เรียบเรียงมานี้  แลดูเป็นเรื่องที่ง่ายๆ  ไม่มีความสลับซับซ้อนใดใด  ใครๆ ก็ต้องคิดว่า เป็นฝีมือ ของนายนภินทร ศรีสรรพางค์ อย่างแน่นอน....

         ข้าพเจ้านึกฉงนใจ จึงรีบค้นหาตำราพิชัยสงครามของซุนวู  ขึ้นมาอ่าน ซึ่งมีอยู่ตอนหนึ่ง ซุนวูกล่าวว่า  " ใกล้ให้แสดงไกล   ไกลให้แสดงใกล้ "  ฆาตกรคนนี้น่าจะเป็นนักวางแผนการฆาตกรรมอันยอดเยี่ยม  คล้ายกับคนที่เคยมีประสบการณ์มาแล้ว   หากเป็นนิยายก็จัดเป็นนิยายฆาตกรรมที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน    ซึ่งขณะนี้เหตุการณ์ต่างๆ กำลังดำเนินการไปตามบทของมัน...

         - นายนภินทร ศรีสรรพางค์ เจ้าของตลาดศรีเมืองโดนเต็มๆ ขึ้นขั้นเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูลที่ได้สร้างสมมา   และอาจรุกลามเสียไปถึงตลาดศรีเมืองที่อุตส่าห์สร้างกิจการมากว่า 20 ปีอีกด้วย   อนาคตทางการเมืองดับวูบ....การถูกวางตัวขึ้นเป็นแกนนำพรรคประชาธิปัตย์ภาคกลาง หมดสิ้นไปเรียบร้อย

         ข้าพเจ้ากล่าวไว้ในตอนที่แล้ว ว่า  ยิงกระสุนนัดเดียว น่าจะได้นกมากกว่าสองตัว

         หลังจากที่ตำรวจจับทีมสังหารได้ เกิดคำถามผุดขึ้นในใจ ของข้าพเจ้าทันที  ซึ่งข้าพเจ้ากำลังพยายามคิดหาคำตอบอยู่  เหตุการณ์ต่างๆ มันดูง่าย เหมาะเจาะ และสอดคล้องกันไปหมด

คำถาม  หาก นายนภินทรฯ  ล้ม ! นางกอบกุลฯ ก็ล้ม!  ใคร? จะได้รับประโยชน์?  ทั้งธุรกิจตลาดกลางเพื่อการเกษตร  และการเมือง

คำถาม หาก นายนภินทรฯ เป็นผู้บงการจริง  ทำไม?  ต้องใช้คนใกล้ตัวอย่างนั้น  นายนภินทรฯ ไม่ใช่คนไก่อ่อนที่เพิ่งเข้าสู่วงการ

         จากการอนุมานของข้าพเจ้าเอง ฆาตกรที่บงการสังหารนางกอบกุลฯ คนนี้ น่าจะมีคุณลักษณะ  ดังนี้

         1. ต้องเป็นคนรู้เรื่องดีเกี่ยวกับขั้นตอนการทำงาน และวิธีการสืบสวนหาพยานหลักฐานของตำรวจ และรู้เรื่องกฏหมายเป็นอย่างดี

         2. ต้องเป็นคนที่เคยคลุกคลีและมีความสัมพันธ์อยู่กับกลุ่มทีมสังหารที่ลงมือ  

         3. ต้องเป็นคนที่มีเงิน มีความทะเยอทะยาน ใฝ่สูง และมีอิทธิพลด้านมืด อยู่ใน จ.ราชบุรี  มีศักยภาพพอที่จะสามารถสร้างตลาดกลางเพื่อการเกษตรของราชบุรีแห่งใหม่ได้  เพราะตลาดเพชรเมืองราช ของนางกอบกุลฯ  ก็ไม่เกิด ตลาดศรีเมือง ของนภินทร ก็ทำท่าว่าจะล้มจากผลกระทบที่ได้รับจากเหตุการณ์ครั้งนี้

         4. และสุดท้ายต้องเป็นคนที่มีความรู้สึกว่า นางกอบกุล นพอมรบดี เป็นก้างขวางคอ เป็นคนที่คอยขัดจังหวะ และขัดโอกาสในชีวิตของตนเองเสมอ  จึงเกิดความรู้สึกเครียดแค้น ชิงชัง เกิดทิฐิว่า หากมีตน ต้องไม่มีกอบกุล   เห็นได้จากการเลือกวิธีการสังหารนางกอบกุลฯ ในครั้งนี้ ซึ่งมีลักษณะของความเหี้ยมโหด ทารุณ สะใจ ฆ่าให้สมแค้น....ทั้งๆ ที่มีวิธีฆ่าที่ดูดีกว่านี้ ตั้งมากมาย

        การอนุมานที่ข้าพเจ้าเขียนมานี้ เป็นเพียงการอนุมาน ตามทฤษฎีที่ได้ร่ำเรียนมา เท่านั้น มุ่งประสงค์ให้ผู้ที่อ่านได้คิดตามไปด้วยในอีกมุมหนึ่ง 

       ซึ่งการอนุมานของข้าพเจ้า อาจจะผิดพลาดโดยสิ้นเชิงก็ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ต้องกราบขอโทษบรรดาครูบาอาจารย์ที่ได้อบรม สั่งสอนข้าพเจ้ามาไว้ ณ โอกาสนี้ด้วย

     " ใกล้ให้แสดงไกล   ไกลให้แสดงใกล้ "

อ่านต่อ>>>

เขียนโดย ชาติชาย คเชนชล 1 มิ.ย.49